Duszpasterstwo Przedsiębiorców i Pracodawców
„Przekonany, że «chwałą Boga jest żyjący człowiek» (św. Ireneusz, Adversus haereses), Jan Paweł II nie wahał się uczynić człowieka programem swojego pontyfikatu. Dziś z nową siła brzmią Jego prorocze słowa: „człowiek jest drogą Kościoła”. Podejmujemy je z miłością, by stały się także naszym programem.
Tekst „Rogito”, czyli dokumentu, który streszcza życie Jana Pawła II i podsumowuje jego naucznie.
Relacja z pielgrzymki duszpasterstwa przedsiębiorców i pracodawców do Łagiewnik pod hasłem „Jesteśmy dłużnikami Jana Pawła II”.
Homilia wygłoszona przez ks. Tadeusza Michałka podczas pielgrzymki przedsiębiorców do Łagiewnik.
Jan Paweł II swoim nauczaniem podjął polemikę z szeroko rozlewającą się i sięgającą wszelkich form życia społecznego tak zwaną „kulturą wymiany”. Jej istotne zagrożenie dotyczyło wolności człowieka.
W dzisiejszym Kościele odnotowuje się bardzo żywe zainteresowanie rozmaitymi problemami kulturowymi, społecznymi i politycznymi. Kościół oczywiście zajmuje się nimi. Widzi w nich zadanie, które dotyczy jego misji apostolskiej. Ponieważ Kościół żyje i urzeczywistnia się w relacji do świata, dlatego też musi stale brać pod uwagę zarówno racje teologiczne, jak i wymiar socjologiczny swojego posłania.
Artykuł o zarządzaniu i kierowaniu w organizacji, roli lidera / menedżera.
Krótka historyjka o tym, jak ważny jest podział pracy.
Już po raz szósty ogólnopolskie duszpasterstwo przedsiębiorców i pracodawców rozpoczęło Wielki Post od rekolekcji zorganizowanych w ośrodku „Arka” (diecezja tarnowska) w Gródku nad Dunajcem w pierwszy weekend po Środzie Popielcowej.
W biurze panuje świąteczny nastrój. Dziś po południu czeka nas firmowa wigilia – uroczystooficjalne spotkanie szefa z pracownikami…
Dla mnie mądry człowiek to człowiek na „być” i na „mieć”. Bo łatwiej życie przejechać salonką niż taczkami. Zakładając rodzinę, nie powinno się jechać taczkami, tylko trzeba spróbować zrobić wszystko, żeby jeździć salonką, czyli mieć mocne podstawy ekonomiczne. Nie wspomnę już o tym, że kiedy się jedzie salonką, to można wielu ludziom pomóc. A jadąc taczkami…?
Refleksja na temat wiary i zaangażowania społecznego. „Najbardziej heroiczne dążenia giną w niezgłębionym morzu czasu, gdy nie towarzyszy im wiara, która napełnia ludzką samotność i nieskuteczność.”
O sprawiedliwości i odpowiedzialności w Księdze Mądrości
Artykuł znawcy katolickiej nauki społecznej o zasadzie dobra wspólnego w życiu społecznym i ekonomicznym.
Zasada dobra wspólnego jest pragmatyczną płaszczyzną osiągania rozwoju osobowego i społecznego. Stanowi rację porządkującą dobro wspólne w świecie. Dobro przedsiębiorstwa objawia się jako dowartościowanie, podnoszenie w górę, jako wydobywanie dobra spod wszelkich nawarstwień zła.
